Hoe goed zorgen wij voor onze topsporters ná de topsport?

Wat hebben we van ze genoten, de olympische kanjers die ons land hebben vertegenwoordigd in Zuid-Korea. Urenlang sportbeleving van het hoogste niveau. Nergens ligt intens verdriet en intens geluk zo dicht bij elkaar als op de Spelen. De Olympische sporters zijn inmiddels thuis. In alle geboorte- en woonplaatsen worden zij gehuldigd en geprezen om hun fantastische prestaties. Sommige van hen maken zich zelf alweer op voor de laatste wedstrijden van dit seizoen.

Elke topsporter zal het ‘zwarte gat’ in meer of mindere mate gaan ervaren.

Na de Olympische Spelen stoppen ook veel atleten hun sportieve carrière. Jarenlang hebben zij alles gegeven en gelaten. Dag in dag uit hebben zij bloed, zweet en tranen gezien om uiteindelijk op de Spelen ons land te mogen vertegenwoordigen. Enkele lukte het, maar vele ook niet. Degene die kiezen voor een nieuwe carrière gaan veel nieuwe uitdagingen tegemoet. Want elke topsporter zal het ‘zwarte gat’ in meer of mindere mate gaan ervaren.

We kennen allemaal de heftige gevallen van oud-topsporters die zichzelf verliezen in drugs- of gokverslavingen. Zoekend naar de rush die ze hebben mogen ervaren gedurende hun topsportcarrière. Maar het grootste deel van de topsporters zal het zwarte gat ervaren als een uitdagende overgang van topsport naar het ‘gewone’ leven.


Natuurlijk weet je dat je waarschijnlijk iets meer doorzettingsvermogen hebt dan gemiddeld en dat je kan omgaan met tegenslagen, maar in welke context moet dit geplaatst worden wanneer het enige referentiekader topsport is?

Jarenlang heeft alles in het teken gestaan van slecht één doel. Elke dag meerdere trainingen afwerken om sterker te worden, explosiever te worden en om beter te worden. Tot de dag dat de topsporter heeft besloten dat het genoeg is geweest. Omdat het tijd is voor andere dingen in het leven of semi gedwongen omdat de leeftijd het niet meer toelaat zoveel arbeid van het lichaam te vragen. Dan zijn de banden met de bond, het team, het schema en de structuur doorgeknipt. Wanneer het dan maandagochtend is, waar moet je beginnen? Een opleiding gaan volgen of toch gaan werken? Wat kan je eigenlijk allemaal? Natuurlijk weet je dat je waarschijnlijk iets meer doorzettingsvermogen hebt dan gemiddeld en dat je kan omgaan met tegenslagen, maar in welke context moet dit geplaatst worden wanneer het enige referentiekader topsport is?

We hebben een gezamenlijke verantwoordelijkheid om de transitie vanuit topsport naar de gewone maatschappij soepeler te laten verlopen. Elke partij die zich bezig houdt met topsporters mag zichzelf afvragen of het voldoende bijdraagt aan dit vraagstuk.

We hebben een gezamenlijke verantwoordelijkheid om de transitie vanuit topsport naar de ‘gewone maatschappij’ soepeler te laten verlopen.

Terug naar de basis helpt hierbij. De topsporter zal zichzelf opnieuw moeten leren kennen. Want als topsporter moet je leren dat topsport je persoonlijkheid niet is. Wat zijn je waarden, je overtuigingen, wat maakt je uniek, waar krijg je energie van en wat heb je van je omgeving nodig. Maar ook; welke competenties neem je mee, hoe gebruik je je topsport mindset in een andere setting en welke waarde creëer je door dit mee te nemen in een bedrijf? Wanneer topsporters dit van zichzelf weten staan zij vol zelfacceptatie en zelfvertrouwen in hun nieuwe leven. Van ongekende waarde voor de maatschappij en het bedrijfsleven. 

Name *
Name